ENFRNL

Lopende tentoonstellingen


© Robert Frank; courtesy Pace/MacGill Gallery, New York. Collection Maison Européenne de la Photographie, Paris

Les Américains
ROBERT FRANK
22.09.2018 > 20.01.2019

Wanneer men het over Street Photography heeft kan men niet om Robert Frank heen. Hij is een van de meest invloedrijke fotografen van de XXe eeuw sinds de publicatie van Les Américains in 1958. De beelden in dat boek, die 60 jaar oud zijn, hebben op generaties fotografen indruk gemaakt.

“Ik wens een authentiek hedendaags document te realiseren waarvan de visuele impact dusdanig is dat het een middelmatig commentaar ontbeert” schreef de Zwitsers-Amerikaanse fotograaf Robert Frank in zijn brief waarmee hij zich kandidaat stelde voor een beurs van de Guggenheim Foundation.

Het project van “een visuele studie van een beschaving”,  gesteund door Walker Evans, Alexey Brodovitch, Edward Steichen, Alexandre Liberman en Meyer Shapiro en gefinancierd door het Guggenheim, resulteerde in het eerste boek van Robert Frank, Les Américains.

Voor dit werk begint Robert Frank, vergezeld van zijn vrouw en zijn kinderen, in april 1955 aan een reis doorheen Amerika, reis die zal duren tot in juni 1956. Zonder vooraf vastgesteld programma doorkruist Frank dertig staten waarbij hij zich laat leiden door de toevalligheden van de route, van de ontmoetingen en van de gebeurtenissen. Hieruit resulteren 27.000 beelden op film waarvan er 83 weerhouden worden voor de publicatie.

In eerste instantie uitgegeven in Frankrijk bij Robert Delpire – omdat Life Magazine geweigerd had het te publiceren –  werd Les Américains een jaar later in het Engels heruitgegeven bij Grove Press. Terwijl de Franse editie weinig reacties teweeg bracht, lokte de Amerikaans editie – zoals dat drie jaar eerder ook het geval was met New York van William Klein – een intens vijandige houding uit en werd het een anti-Amerikaanse benadering toegedicht. Ver weg van de door sommigen zo geprezen Amerikaanse droom, toont deze mythische reeks een heel andere  alledaagsheid, gezien door de fotograaf tijdens zijn talrijke verblijven in grote steden. Het is de reflectie van een gemeenschap zoals die zich aan hem vertoont ; fragmenten uit het leven, sociale spanningen of existentiële leegte, puinhopen van het alledaagse maar eveneens momenten van een grote lichtheid.

Het blijft een cultwerk van de fotografiegeschiedenis, in die mate dat men kan schrijven dat er een fotografie is voor en een fotografie na het verschijnen van Les Américains.  



Biografie

1924 : Geboorte van Robert Frank op 9 november in Zurich.
1941 : Begin van zijn opleiding in Zurich bij de fotograaf en graficus Hermann Segesser.
1942-1944 : Vervolgt zijn vorming in Zurich in de studio van Michael Wolgensinger, voormalig assistent van Hans Finsler, directeur van de klas fotografie in de school voor toegepaste kunsten van Zurich.
1947 : Vestigt zich in de Verenigde Staten en begint in New York te werken voor Harper’s Bazaar, onder leiding van Alexey Brodovitch.
1948 : Reis naar Zuid-Amerika, ontdekt en fotografeert Peru en Colombia.
1949 : Gaat terug naar Europa en pendelt de volgende jaren tussen de twee continenten. Zijn reizen brengen hem meer bepaald naar Spanje, Engeland en Parijs.
1950 : Huwt Mary Lockspeiser met wie hij twee kinderen krijgt : Pablo en Andrea.
1954 : Keert met zijn familie terug naar de Verenigd Staten.
Verwerft een beurs van de Guggenheim Foundation om de Amerikaanse beschaving visueel te documenteren.
1955-1956 : Doorkruist met zijn familie de Verenigde Staten.
1956 : Publicatie bij de uitgeverij Delpire van Indiens pas morts, gerealiseerd in samenwerking met Werner Bischof.
1958 : Les Américains wordt gepubliceerd bij Delpire in Parijs.
Reis naar Florida samen met Jack Kerouac.
1959 : Les Américains wordt, met een voorwoord van Jack Kerouac, in het Engels uitgegeven bij Grove Press.
Zijn eerste film komt uit : Pull My Daisy.
1961 : Eerste solotentoonstelling met Les Américains in het Art Institute of Chicago.
1962 : Stelt aan de zijde van Harry Callahan tentoon in het Museum of Modern Art (MOMA).
1969 : Scheiding van Mary Lockspeiser. Zijn tweede film komt uit : Me and my Brother.
1971 : Vestigt zich met zijn nieuwe partner, de artieste June Leaf, op het eiland Cap Breton in Nieuw-Schotland.
1972 : Zijn film Cocksucker Blues, gewijd aan de Rolling Stones, komt uit.
Komt geleidelijk aan terug tot de fotografie via de omweg van de fotomontage, van gemanipuleerde negatieven en van bekraste polaroids.
Publicatie van The Lines of my Hand met een autobiografische benadering.
1974 : Zijn dochter Andrea sterft bij een vlieg- tuigongeval.
1987 : Zijn film Candy Mountain in co-directie met Rudy Wurlitzer komt uit.
1994 : Zelfmoord van zijn zoon Pablo.
1997 : Les Américains wordt tentoongesteld in het Maison Européenne de la Photographie in Parijs.
2004 : Retrospectieve in Tate Modern in Londen.






© memymom

memymom
LISA DE BOECK & MARILÈNE COOLENS
22.09.2018 > 20.01.2019

Lisa De Boeck is vijf jaar wanneer haar moeder Marilène Coolens haar begint te fotograferen. Op de tafel, op bed, verborgen tussen de gordijnen, is de dochter de lievelingsactrice in een geïmproviseerd theaterstuk. Opgemaakt en verkleed, verbeeldt zij, onder de hoede van Marilène, scènes uit televisiereeksen, uit films of uit sprookjes. Deze kruisbestuiving, The Umbilical Vein, bestrijkt de periode van 1990 tot 2003 en wordt zo hun enige analoge beeldarchief.

Wat spelenderwijs begon als een soort familiearchief, neemt een nieuwe dimensie aan in deze digitale tijden. In 2004 ontluikt memymom, de samentrekking van “me and my mom”, tussen de twee autodidactische Brusselse fotografen. Als memymom nemen moeder (Marilène Coolens, 1953) en dochter (Lisa De Boeck, 1985) beiden zowel plaats voor als achter de camera.

In het tweede hoofdstuk The Digital Decade (2010-2015) worden deels in scene gezette dreamscapes opgewekt, met een ongeremd zinnebeeldige inhoud. De twee protagonisten leveren zich over aan het spel in de meest uiteenlopende scenografieën en/of in emotioneel beladen decors, niet in het minst het familiehuis. Terwijl de jeugdige onschuld plaats maakt voor sensualiteit, worden de beelden steeds meer een afspiegeling van onderwerpen als de herinnering, metamorfose, identiteit en de band tussen moeder en dochter.

In het derde hoofdstuk Somewhere Under The Rainbow (2016-2018) wordt deze aanpak uitgebreid naar actuele thema’s. Door hun werk te situeren in internationale settings (Californië, Brussel) ontstaat een complexe maar innemende reeks portretten. Zoals een film die samengebald wordt in een enkel beeld maar toch het volledige verhaal vertelt van de relatie tussen twee vrouwen wiens familiale band overstegen wordt en volledig verstrengeld is met hun verbeeldingskracht.




© Manfred Jade

Face to face
MANFRED JADE
22.09.2018 > 20.01.2019

De tentoonstelling Face to Face van de fotograaf Manfred Jade brengt een selectie portretten samen die in een tijdsbestek van een twintigtal jaren gerealiseerd werden in diverse landen van de wereld (België, Cuba, Frankrijk, Vietnam).

Deze fotografische portretten in zwart-wit stellen jonge mensen voor, mannen en vrouwen, in eenzelfde leeftijdscategorie, die van 15 – 25 jaar, die men de “mooie leeftijd” noemt, dat midden tussen alle mogelijkheden.

Vanuit technisch standpunt zijn deze portretten gerealiseerd volgens eenzelfde werkmethode. Ze zijn alle rigoureus in beeld gebracht zoals voor een identiteitsfoto : strikte frontaliteit, neutrale achtergrond, gelijkaardige belichting, strakke blik van de gefotografeerden, hiëratische uitdrukking van het gelaat.

Geen enkele koelheid nochtans in deze portretten die de serie Face to Face vormen en afgedrukt zijn op werkelijke grootte. Maar wel de uitdrukking van een zuiverheid en een genade die hun leeftijd hun verleent. Zijn terugkerende opnametechniek heeft paradoxaal genoeg de gave om de morfologische verschillen eigen aan elk van de personen te versterken. Meer dan ooit toont het menselijke gelaat zich aan ons in zijn ongelooflijke en oneindige aantal.

Op de wijze van de geschilderde “Fayoum portretten” uit het oude Romeinse Egypte fixeren de door Manfred Jade gefotografeerde gezichten de toeschouwer door hun vreemde immobiliteit. Hun doordringende gezichten noden tot een van de meest naakte confrontaties die geen enkel antwoord met zich meebrengt. Zij verwijzen ons eerder naar de breekbaarheid van onze condition humaine en naar het onpeilbare mysterie dat zich achter elk van deze figuren verschuilt.

Manfred Jade is een Duitse fotograaf. Hij werd geboren in Dusseldorf en woont in Brussel.

Aanvankelijk werkte hij als modefotograaf om vervolgens kunst en fotografie te studeren aan de Kunstakademie in Dusseldorf en het EnsAD in Parijs. Manfred Jade heeft in diverse landen van de wereld gewoond en gefotografeerd.

 




© Droits réservés

GALERIE DU SOIR
Anneke D’Hollander



22.09.2018 > 20.01.2019




© Droits réservés

BOITE NOIRE
Pierre Liebaert - Libre maintenant



22.09.2018 > 20.01.2019





ONZE VOLGENDE TENTOONSTELLINGEN

Robert Frank Les Américains
Lisa De Boeck & Marilène Coolens memymom
Manfred Jade Face to face

À voir également :
Galerie du Soir : Anneke D’Hollander / Boîte noire : Pierre Liebaert


COPYRIGHT © 2012 • DESIGNED BY WWW.MUSEEPHOTO.BE • ALL RIGHTS RESERVED