ENFRNL

Lopende tentoonstellingen


© Estate Jeanloup Sieff

Jeanloup Sieff
LES ANNEES LUMIERE
10.12.16 > 07.05.17

“Mensen die me niet kennen, vormen zich een verkeerd beeld van mij. Ze denken dat ik een beetje hoogmoedig ben, een beetje amateuristisch, een beetje afstandelijk… maar ze vergissen zich, ik ben het niet een beetje, ik ben het volledig.”

Elegant en licht, classicistisch, zinnelijk… dit zijn enkele van de adjectieven die de foto’s van Jeanloup Sieff (1933-2000) oproepen.
Hij begon als onafhankelijk reporter en was nadien een tijdlang verbonden aan het agentschap Magnum – in 1959 kreeg hij de Prix Niépce voor zijn reportage over de Borinage – maar het was vooral als modefotograaf dat hij zijn sporen verdiende.
Hij werkte hoofdzakelijk voor prestigieuze modetijdschriften zoals Harper’s Bazaar, Elle, Vogue of British Mode. Toch waren zijn foto’s meer dan banale opdrachten, dankzij de originaliteit van zijn cadrages, de veelheid van indrukken en het gebruik van het groothoekobjectief, dat zijn werk onmiddellijk herkenbaar maakte. Er was toen inderdaad sprake van een “stijl-Sieff”, met zijn icoon-vrouwen die de creaties van prestigieuze couturiers droegen, zijn vrouwelijke naakten gefotografeerd tijdens hun verleidelijke intimiteit, of zijn desolate landschappen – het eenzame gelaat van de fotograaf die bevriend was met de filmsterren of de politici die hij zo dichtbij bracht, zich wegcijferend achter het model. Sieff koos voor een uitgezuiverde fotografie door alleen de krachtlijnen van het beeld te bewaren en ze in een diepdonker te gieten, in lijn met de esthetiek van de periode – “Les Trentes Glorieuses” – waarvan hij de perfecte belichaming vormde.
Vanaf de jaren 1950 slaagde Jeanloup Sieff erin de hele sfeer van een tijdperk in zijn beelden te vertalen, in nauwe verstandhouding met de filmkunst en doorheen alle thema’s die hij behandelde.
Aan het oeuvre van Jeanloup Sieff is in België nog geen belangrijke tentoonstelling gewijd. Het Musée de la Photographie in Charleroi zal enkele van zijn meest emblematische foto’s tentoonstellen, een bloemlezing uit de collecties van het Musée en de archieven van de fotograaf. Het wordt een eerbetoon aan een kunstenaar die, net als Irving Penn of Richard Avedon, meer dan één generatie heeft bepaald. In de Galerie du Cloître zal een selectie van foto’s uit de serie Borinage 1959 te zien zijn.

Biographie

1933: Geboren in Parijs op 30 november uit ouders van Poolse afkomst.

1954: Werkt als freelance fotograaf-reporter in Parijs, na fotografiestudies in Vaugirard en Vevey in Zwitserland.

1958-1959: Wordt lid van agentschap Magnum. Hij krijgt de Prix Niépce voor zijn reportage over de Borinage.

1961: Eerste verblijf in de Verenigde Staten. Werkt voor talrijke magazines, waaronder Harper’s Bazaar, Look, Glamour, Vogue (UK), Queen, enz.

1962: Fotografeert Alfred Hitchcock in de decors van de film Psycho in Hollywood.

1965: Terug in Parijs werkt Sieff voor de magazines Elle, Vogue en Nova.

1970: Huwt Barbara Rix.

1971: Fotografeert couturier Yves Saint Laurent naakt voor de reclamecampagne van zijn parfum.

1972: Eregast van de Rencontres d’Arles in het gezelschap van J.H. Lartigue.

1977: Reist met Barbara naar Death Valley in Californië.

1978: Verschijning van zijn eerste boek in de collectie Journal d’un voyage, die hij zelf heeft opgestart.

1979: Geboorte van zijn dochter Sonia.

1981: Jeanloup Sieff wordt Chevalier des Arts et des Lettres. Geboorte van zijn zoon Sacha.

1986: Retrospectieve in het Musée d’Art Moderne in Parijs.

1990: Verschijning van zijn monografie Demain le temps sera plus vieux – Jeanloup Sieff 1950-1990.

1992: Jeanloup Sieff krijgt de Grand Prix National de la Photographie.

2000: Overlijdt op 20 september in Parijs.




© Wim De Schamphelaere

Wim De Schamphelaere
EXCHANGING LOOKS
10.12.16 > 07.05.17

“Ik gebruik moderne fotografische technieken, niet om het reële beeld te veranderen, maar enkel om die realiteit getrouw weer te geven via een weg die in het verleden niet bestond.” 
Wim De Schamphelaere

De foto’s van Wim De Schamphelaere vormen grote panoramische banden, maar zonder het effect veroorzaakt door de rotatie van de camera of de collage van de 19e-eeuwse panorama’s. Ze zijn tot acht meter lang en imponeren de toeschouwer niet alleen door hun compositie maar ook door de krachtige sfeer die ze ademen: platgedrukt, zonder oculaire vervorming, als toneeldecors, worden ze bevolkt door de bewoners van de plaatsen die de fotograaf heeft uitgekozen, Cuba of Afrika, de straat of de savanne die hun eigen schouwspel laten reconstrueren. Ondanks hun beschrijvende en documentaire uiterlijk zijn de foto’s van Wim De Schamphelaere meer dan een “etnografische” oefening: ze tonen een werkelijkheid die het menselijke oog in een uitgerekte tijd niet kan waarnemen, zoals de bewoners die in het beeld worden samengebracht zonder dat ze er zich op dat moment allemaal bevinden. 
De fotografie wordt archeologie. Op het computerscherm voegt De Schamphelaere fotografische elementen samen die hij meticuleus uit een realiteit plukt om hun uiterlijk te reconstrueren en hun gegevens aan te vullen, niet met de bedoeling ze te verraden maar integendeel om ze te dienen. 

Wim De Schamphelaere werd in 1963 geboren en werkte aanvankelijk als ingenieur biochemie. Later richtte hij zijn eigen bedrijf voor digitaal drukwerk op. Hij heeft zich altijd tot vreemde culturen aangetrokken gevoeld en doorkruist de hele wereld. Twaalf jaar geleden werd hij voltijds beroepsfotograaf. 

 




© Estate Jeanloup Sieff

Jeanloup Sieff
BORINAGE, 1959
10.12.16 > 07.05.17



© Matthieu Litt

GALERIE DU SOIR
Matthieu Litt, Horsehead Nebula



10.12.16 > 07.05.17




© Antoine Bruy

BOITE NOIRE
Antoine Bruy - Scrublands



10.12.16 > 07.05.17





ONZE VOLGENDE TENTOONSTELLINGEN





COPYRIGHT © 2012 • DESIGNED BY WWW.MUSEEPHOTO.BE • ALL RIGHTS RESERVED